Skropliny z klimatyzacji – skąd się biorą i jak je odprowadzić
Woda kapiąca z klimatyzatora to nie awaria czynnika, tylko skropliny, które nie mają dokąd odpłynąć. Wyjaśniamy, skąd się biorą, ile ich powstaje i jak poprawnie je odprowadzić.
Autor: zespół monterów CLIMA BROTHERS — instalatorzy z certyfikatami F-GAZ i SEP, na co dzień pracujący w Warszawie.
Skąd biorą się skropliny w klimatyzacji i co z nimi zrobić?
Skropliny to para wodna z powietrza w pokoju, która skrapla się na zimnym wymienniku jednostki wewnętrznej – dokładnie tak, jak woda na szklance wyjętej z lodówki. Trzeba je odprowadzić rurką ze stałym spadkiem na zewnątrz budynku albo do kanalizacji przez syfon, a tam, gdzie spadku nie da się uzyskać, za pomocą pompki skroplin.
Powstawanie skroplin jest więc zjawiskiem całkowicie normalnym i świadczy o tym, że urządzenie chłodzi oraz przy okazji osusza powietrze. Woda spływa po lamelach wymiennika do tacy ociekowej, a z niej do wężyka odpływowego. Dopóki ta droga jest drożna i ma spadek, użytkownik w ogóle nie zauważa, że w klimatyzatorze pojawia się woda.
Problem zaczyna się dopiero wtedy, gdy skropliny nie mają dokąd odpłynąć. Wtedy taca się przepełnia, a woda szuka innej drogi – najczęściej po ścianie pod jednostką. Dlatego odprowadzenie skroplin planuje się już na etapie wyboru miejsca montażu, a nie na samym końcu prac.
Ile skroplin wytwarza klimatyzator?
Nie ma jednej liczby, bo ilość wody zależy przede wszystkim od wilgotności powietrza, a dopiero potem od mocy urządzenia. Orientacyjnie typowy klimatyzator pokojowy w ciepły, parny dzień może wytworzyć od kilkuset mililitrów do ponad litra wody na godzinę pracy. W suche, upalne dni skroplin jest wyraźnie mniej.
Więcej wody pojawia się zwykle zaraz po uruchomieniu urządzenia w wilgotnym pomieszczeniu, przy otwartych oknach, w kuchni podczas gotowania, po suszeniu prania oraz w trybie osuszania. Kiedy wilgotność w pokoju spadnie, a urządzenie przejdzie do spokojnego podtrzymywania temperatury, ilość skroplin wyraźnie maleje.
W skali całego dnia mogą to być nawet kilka–kilkanaście litrów, dlatego rozwiązania typu „butelka pod wężykiem” sprawdzają się tylko awaryjnie. Instalacja powinna być wykonana tak, żeby poradziła sobie z największą możliwą ilością wody, a nie ze średnią.
Jak odprowadzić skropliny grawitacyjnie na zewnątrz?
Najprostsze i najmniej awaryjne rozwiązanie to odpływ grawitacyjny: wężyk skroplin biegnie razem z rurami chłodniczymi przez otwór w ścianie i kończy się na zewnątrz. Nie ma tu żadnych ruchomych części, więc nie ma co się zepsuć ani hałasować. Warunkiem jest stały spadek na całej długości, zwykle przyjmuje się co najmniej około 1–2 cm na metr.
Otwór w ścianie wierci się z lekkim skosem w dół na zewnątrz, a wężyk prowadzi bez „brzuchów”, podniesień i ostrych załamań. Każde miejsce, w którym rurka idzie choćby odrobinę pod górę, działa jak korek: zbiera się w nim woda, osad i z czasem śluz, który blokuje odpływ.
Warto też pomyśleć, dokąd woda trafi na zewnątrz. Kapanie na parapet sąsiada, na chodnik albo na elewację kończy się zaciekami i konfliktami, a we wspólnotach bywa po prostu zabronione. Dobrą praktyką jest doprowadzenie wężyka do rynny, na własny balkon z odpływem albo na teren zielony.
Kiedy skropliny odprowadza się do kanalizacji i po co syfon?
Odpływ do kanalizacji stosuje się wtedy, gdy wyprowadzenie wody na elewację jest niemożliwe lub niepożądane, a w pobliżu jest pion, podejście pod umywalkę, pralkę albo zabudowa łazienki. To estetyczne rozwiązanie, bo na zewnątrz nic nie kapie, ale wymaga starannego wykonania.
Kluczowy jest syfon. Bez niego rurka skroplin łączy wnętrze klimatyzatora bezpośrednio z kanalizacją, a nawiew wciąga nieprzyjemne zapachy do pokoju. Zwykły syfon wodny ma jedną wadę: zimą, gdy klimatyzator nie chłodzi, woda w nim wysycha i zapach wraca. Dlatego stosuje się syfony suche, z kulką lub membraną, przeznaczone do klimatyzacji.
Także tutaj obowiązuje stały spadek, a podłączenie powinno być rozłączne i dostępne, żeby dało się je przeczyścić podczas przeglądu. Wpięcie wężyka „na sztywno” w rurę kanalizacyjną, bez syfonu i bez możliwości rewizji, to jeden z częstszych błędów, jakie widzimy przy poprawkach po innych ekipach.
Kiedy potrzebna jest pompka skroplin?
Pompkę skroplin montuje się tam, gdzie nie da się uzyskać spadku: jednostka wisi na ścianie wewnętrznej, trasa musi iść w górę do sufitu podwieszanego albo najbliższy odpływ znajduje się wyżej niż taca ociekowa. Pompka zbiera wodę do małego zbiorniczka z czujnikiem poziomu i przetłacza ją cienkim wężykiem nawet kilka metrów w górę.
To skuteczne rozwiązanie, ale ma swoją cenę. Pompka jest elementem mechanicznym, który słychać – zwykle jako ciche, okresowe buczenie – i który z czasem się zużywa lub zarasta osadem. W sypialni warto wybrać model o cichej pracy i zamontować go tak, żeby drgania nie przenosiły się na ścianę lub obudowę.
Dobra instalacja z pompką ma zabezpieczenie: styk alarmowy, który przy awarii pompki wyłącza chłodzenie, zanim woda wyleje się z tacy. Pompka wymaga też czyszczenia przy każdym przeglądzie. Jeżeli więc da się poprowadzić odpływ grawitacyjnie, zwykle doradzamy właśnie tę drogę, nawet kosztem nieco dłuższej trasy.
Dlaczego z klimatyzatora kapie woda? Typowe błędy i objawy
Kapanie z jednostki wewnętrznej najczęściej oznacza zatkany odpływ. W wężyku i tacy z czasem gromadzi się kurz, który z wodą tworzy śluzowaty osad. Inne typowe przyczyny to brak spadku, załamany lub zgnieciony wężyk, jednostka powieszona krzywo, niedrożny syfon, uszkodzona pompka albo końcówka wężyka zanurzona w wodzie.
Objawy bywają różne: krople z dolnej krawędzi obudowy, zaciek na ścianie pod jednostką, bulgotanie w rurce, woda wydmuchiwana z nawiewu, a czasem zapach stęchlizny. Osobnym przypadkiem jest oblodzenie wymiennika, na przykład przy bardzo brudnych filtrach – po rozmrożeniu wody jest nagle więcej, niż taca jest w stanie przyjąć.
Jeśli zauważysz kapanie, wyłącz urządzenie, zabezpiecz ścianę i podłogę oraz sprawdź, czy filtry nie są zatkane. Nie przedmuchuj wężyka na siłę i nie rozbieraj obudowy, bo łatwo o zalanie elektroniki. Czyszczenie tacy i odpływu wchodzi w zakres przeglądu, który w CLIMA BROTHERS kosztuje od 250 zł.
Co ze skroplinami zimą, gdy klimatyzacja grzeje?
W trybie grzania role się odwracają: jednostka wewnętrzna jest ciepła i nie wytwarza wody, a skropliny pojawiają się na zewnątrz. Wymiennik jednostki zewnętrznej jest zimniejszy od powietrza, więc osiada na nim wilgoć, a przy temperaturach w okolicach zera – szron. Urządzenie co jakiś czas go rozmraża i wtedy spod agregatu wypływa większa porcja wody.
Zimą ta woda może zamarzać. Jeśli agregat wisi nad chodnikiem, wejściem albo balkonem sąsiada, tworzą się sople i śliskie plamy lodu. Lód narastający pod urządzeniem może też z czasem blokować odpływ w podstawie jednostki. Dlatego agregat montuje się z odstępem od podłoża i z myślą o tym, gdzie woda będzie swobodnie spływać.
Przy klimatyzatorach, które mają regularnie ogrzewać w zimie, warto zapytać o grzałkę tacy ociekowej i zadbać, by odpływ nie kończył się w miejscu, w którym zamarznie. Miejsce na agregat i sposób odprowadzenia wody ustalamy podczas bezpłatnej wizji lokalnej w Warszawie i okolicach – można ją umówić pod numerem 785 140 298.
Potrzebujesz wyceny?
Zadzwoń lub wypełnij krótki formularz, oddzwonimy z konkretną ceną w 24 h.